Ας μιλήσουμε για το τζαμί…

Από εχθές, ένα πράγμα τριγυρνάει στο μυαλό μου και αυτό είναι η αποχή της της Νέας Δημοκρατίας από την ψήφιση του νομοσχεδίου για την ανέγερση του τζαμιού στο κέντρο της Αθήνας μέσα στον Ελαιώνα. Το Ελληνικό κράτος μέσα στη δίνη της κατακρεούργησης των μισθών, συντάξεων και επιδομάτων, αποφάσισε να πετάξει στην κυριολεξία, ένα πακτωλό χρημάτων για να παραχωρήσει γη, να χτίσει το τέμενος και να πληρώνει τους μισθούς αυτών που θα το λειτουργούν. Το σημαντικότερο για μένα είναι ότι η αξιωματική αντιπολίτευση συμφώνησε, έστω και ακούσια.

Φυσικά, όλοι όσοι με γνωρίζουν αναρωτήθηκαν άλλοι με απορία ή περιέργεια και άλλοι με ειρωνεία, για τις απόψεις και τις αντιδράσεις μου, σε ένα θέμα που γνωρίζουν ότι με επηρεάζει. Εκ προοιμίου η θρησκεία του Ισλάμ με βρίσκει αντίθετη, ως προς τη βιαιότητα που περικλείει για την εξάπλωση και την εφαρμογή της. Θεωρώ, ότι οι πλέον φανατισμένοι εντάσσονται σε αυτή τη θρησκεία του μίσους, της εκδίκησης και της βίαιης εφαρμογής των νόμων και των επιταγών της.

Με ενοχλούν βαθύτατα ως άνθρωπο, γυναίκα, Ελληνίδα και αντιδρώ σε όλα τα επακόλουθα, όπως είναι η μπούργκα, η μαντίλα, η κλειτοριδεκτομή, ο λιθοβολισμός, το κόψιμο μελών του σώματος ως τιμωρία, ο απαγχονισμός και ο βιασμός ως μέσο εξισλαμισμού. Με ενοχλεί η βιαιότητα της αντίδρασης αυτώνπου ανήκουν σε αυτή τη θρησκεία και υπερασπίζονται τις δολοφονίες, τη τζιχάντ και τη σαρία. Με ενοχλεί όλα αυτά που θεωρούν φυσιολογικά, όπως ότι η γυναίκα είναι κατώτερη και από ένα ζώο.

Με ενοχλεί που η τρομοκρατία στην πλειοψηφία της, ανήκει στις δικές τους τάσεις και τάξεις. Με ενοχλεί που βλέπω να μεταφέρουν όλα αυτά στη χώρα μου, που η μαζική τους επέλαση στην Ελλάδα έχει ως σκοπό την πληθυσμιακή και κοινωνική άλωση της. Με ενοχλεί που μου επιβάλουν να τους βλέπω στους δρόμους και να ανέχομαι τα βρώμικα πειράγματα, τις βρισιές και τη χυδαιότητα τους που απευθύνονται στις αλλόθρησκες. Με ενοχλεί που καταλαμβάνουν τις πλατείες και προσεύχονται δημόσια.

Με ενοχλεί, που με απειλούν μέσα στη χώρα μου, είναι υπαίτιοι για βίαιες εγκληματικές πράξεις και για αυτούς η ανθρώπινη ζωή είναι ένα τίποτα. Με ενοχλεί, που δημιουργούν γκέτο μέσα στην καρδιά της χώρας μου και δεν προσαρμόζονται με τίποτα στα ήθη, στα έθιμα και στους νόμους της πατρίδας μου. Με ενοχλεί, που ήρθαν σε ένα κράτος με επίσημη θρησκεία και πολιτισμό αιώνων και επιβάλλουν βίαια την παρουσία τους και προσπαθούν να αλλάξουν μία κατάσταση αιώνων προς όφελος τους, καταπιέζοντας όλους εμάς.

Αυτή είναι η στυγνή πραγματικότητα και η αλήθεια. Όλοι όσοι μαζεύονται στην Ελλάδα, δήθεν για να βρούνε μία καλύτερη μοίρα, δεν έχουν καμία θέση ανάμεσα μας. Δεν ανήκουν εδώ και δεν πρόκειται να αφομοιωθούν ποτέ γιατί δεν τους αφήνει η ίδια η θρησκεία τους και είναι τόσο υποανάπτυκτοι και σκοταδιστές που δεν μπορούν να το ξεπεράσουν, να εκπολιτιστούν και να ενταχθούν ομαλά μέσα σε μία προηγμένη κοινωνία. Πάντα θα αποτελούν πρόβλημα και εστία όχλησης και δυσαρέσκειας.

Πάντα θα είναι αυτοί που ωφελούνται με επιδόματα και ευεργετήματα ενώ ο Ελληνικός λαός στενάζει κάτω από απάνθρωπα οικονομικά μέτρα. Πάντα θα είναι αυτοί που θα νοσηλεύονται, θα τρέφονται, θα σπουδάζουν από το υστέρημα του Ελληνικού λαού, που δεν αντέχει. Πάντα θα είναι αυτοί που θα μεταφέρουν ασθένειες στους Έλληνες, που είχαν εξαλειφθεί και θα δημιουργούν πρόβλημα και τροχοπέδη στην παιδεία των Ελληνοπαίδων. Πάντα θα είναι αυτοί που θα προσπαθούν να αλώσουν τον πολιτισμό μας.

Η εγκληματικότητα καλπάζει, οι ασθένειες θερίζουν, οι προκλήσεις πληθαίνουν, η επιλεκτική δικαιοσύνη υπέρ τους θεριεύει. Αυτά είναι τα δεδομένα και δεν αλλάζουν, όσο και να θέλουν να τα ωραιοποιούν κάποιοι. Οι Έλληνες καταπιέζονται, διώκονται, υποβαθμίζονται και έχουν λιγότερα δικαιώματα στη χώρα τους από τους λαθροαλλοδαπούς. Είτε μας αρέσει είτε όχι, η Ελληνική πολιτεία με την ανοχή της έχει δημιουργήσει το κλίμα δυσαρέσκειας, αντιπάθειας και αντίδρασης που υπάρχει στη χώρα.

Το τζαμί αποτελεί το κερασάκι στην τούρτα. Δεν έχουμε λεφτά και πρέπει να ξεπουλήσουμε την Ελληνική γη, αλλά μπορούμε να χαρίζουμε κομμάτια Ελληνικής γης για να χρησιμοποιηθούν για το τέμενος. Δεν έχουμε χρήματα και πρέπει να μειώσουμε συντάξεις και μισθούς, αλλά έχουμε τόσα εκατομμύρια για να χτίσουμε το τζαμί. Δεν έχουμε λεφτά και πρέπει να απολύσουμε δημόσιους υπαλλήλους, αλλά μπορούμε να πληρώνουμε Ιμάμη ή μουεζίνη ή ότι άλλο για να λειτουργεί.

Ας μου απαντήσει επιτέλους κάποιος, αν ξέρει να επιτρέπονται οι Χριστιανικές Εκκλησίες, σε χώρα του Ισλάμ, αν εκεί έχουμε τα δικαιώματα που τους παραχωρούμε εμείς εδώ. Ας μου πει κάποιος πότε θα λειτουργήσουν οι εκκλησίες στα κατεχόμενα της Κύπρου και πότε θα λειτουργήσει η Αγιά Σοφιά… Επιτέλους δεν θέλουμε να εκχωρούμε περισσότερα δικαιώματα σε κανέναν, από αυτά που έχουμε εμείς, στις δικές τους χώρες. Ο πολιτισμός και η ανθρωπιά μας, δεν μπορεί να είναι το μέσο τους, στη δική μας καταπίεση.

Εν κατακλείδι δεν είναι πρόβλημα το τζαμί αλλά η ανομία. Γιατί κανένας δεν θα κλείσει τα παράνομα τζαμιά και έχει γεμίσει η Αθήνα. Γιατί κανένας δεν θα αστυνομεύσει αποτελεσματικά το χώρο του τεμένους και θα βρίθει το παραεμπόριο, η γκετοποίηση και η εγκληματικότητα. Γιατί κανένας δεν θα ελέγχει αυτούς που θα συρρέουν εκεί και θα γεμίσει ο τόπος με εγκληματίες, απατεώνες και τρομοκράτες. Γιατί εδώ είναι Ελλάδα και το παραξηλώσαμε με την ανοχή, την υπερδημοκρατία και όλοι αυτοί το εκμεταλλεύονται.

Πάντα μέσα σε όλα αυτά θα υπάρχει και ο αντίποδας, που είναι οι Έλληνες Μουσουλμάνοι και οι υπεραγαπημένοι μου Πομάκοι. Οι νόμιμοι Μουσουλμάνοι εργαζόμενοι που ανήκουν σε πολυεθνικές και ναυτιλιακές εταιρίες, πρεσβείες, προξενεία ή είναι επιχειρηματίες. Άνθρωποι κοσμικοί και ενταγμένοι σε πολιτισμένες κοινωνίες που η θρησκεία τους δεν αποτελεί τροχοπέδη στον πολιτισμό τους. Έλληνες που δικαιούνται να έχουν ίσα δικαιώματα. Αυτοί οι άνθρωποι έχουν δικαίωμα στην ύπαρξη ενός λατρευτικού χώρου.

Είναι όλοι αυτοί που δυστυχώς εντάσσονται στη λογική του, μαζί με τα ξερά καίγονται και τα χλωρά… Αν ήταν μόνο αυτοί, κανείς δεν θα είχε αντίρρηση για το τέμενος. Κανείς δεν θα αντιδρούσε και κανείς δε θα το εμπόδιζε. Οι άνθρωποι αυτοί, έχουν ενταχθεί ομαλά στην Ελληνική πραγματικότητα και δεν ενοχλούν κανένα. Στις περισσότερες περιπτώσεις είναι «ξένοι» ακόμα και για τους ομόθρησκούς τους. Είναι παραδείγματα προς αποφυγή για τους δικούς τους και φυσικά δεν θεωρούνται καν «καλοί Μουσουλμάνοι».

Σε αυτούς τους ανθρώπους οφείλουμε ένα χώρο για να μπορούν να ασκήσουν τα θρησκευτικά τους καθήκοντα. Όμως η πολιτεία οφείλει και σε εμάς. Να καθαρίσει την Αθήνα από τους λαθροαλλοδαπούς και να τους κλείσει όλους σε χώρους ελεγχόμενους για να μην κινδυνεύει η ζωή και η περιουσία των Ελλήνων, μέχρι ή να απελαθούν ή να πάρουν άσυλο. Να φυλάει αποτελεσματικά τα σύνορα και όχι με ψευτο-τείχη και ανεδαφικές υποσχέσεις. Να τιμωρεί παραδειγματικά του παραβάτες, να εξασφαλίζει στους Έλληνες την καθημερινή ζωή που είχαν πριν την επέλαση των λαθροαλλοδαπών.

Γι όλους αυτούς τους λόγους, είναι άκαιρη η κατασκευή του τζαμιού. Δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις! Πρώτα λύνουμε τα προβλήματα και δεν φροντίζουμε για τη διόγκωση τους. Αυτό το τζαμί είναι η αρχή για τη νομιμοποίηση δεκάδων άλλων μέσα στην Αθήνα. Είναι το μέσο για να γκετοποιηθούν περιοχές. Είναι το μέσο για να μας επιβάλλουν τη θέληση τους οι λαθρομετανάστες και να νομιμοποιήσουν την ύπαρξη τους μέσα στην Ελλάδα. Για όλους αυτούς του λόγους, είναι λάθος η χτεσινή υπερψήφιση.

Συμπέρασμα, αν υπήρχαν οι προϋποθέσεις και αν ήμουν σίγουρη ότι θα περιφρουρούνταν τα δικαιώματα των Ελλήνων, τότε θα ήμουν υπέρ ενός χώρου που θα μπορούσαν οι νόμιμοι μετανάστες και οι Έλληνες να ασκούν τα θρησκευτικά τους καθήκοντα. Όμως δεν υπάρχουν και είμαι κατά. Γι αυτό κύριοι, εχθές ψηφίσαμε λάθος και θα το πληρώσουμε. Πολύ φοβάμαι με πολύ περισσότερα από τη δυσαρέσκεια του κόσμου. Θα το πληρώσουμε ως λαός, ως Έθνος, ως Χριστιανοί αλλά πάνω από όλα ως Ελληνικός πολιτισμός.

Εμμ. Μπενάκη και Νικηταρά…

Άλσος Ν. Σμύρνης Οκτώβριος 1978
Ξαπλωμένη, μπρούμυτα στο γρασίδι παρακολουθώ μαγεμένη, όσα διαδραματίζονται στη σκηνή του φεστιβάλ της ΟΝΝΕΔ. Η μουσική είναι γιορτινή και οι άνθρωποι εκθαμβωτικοί. Ένα ελαφρό αεράκι κυματίζει τις γαλάζιες σημαίες και η καρδιά μου χοροπηδάει άταχτα μέσα στο στήθος μου. Ενθουσιάζομαι και χτυπάω παλαμάκια. Είμαι δώδεκα χρονών, η καρδιά μου και το μυαλό μου είναι γεμάτα εικόνες. Η Ο.Ν.ΝΕ.Δ, μου έχει κλέψει την καρδιά…

Λίγες μέρες μετά μπαίνω στα γραφεία Εμμ. Μπενάκη και Νικηταρά, στον τρίτο όροφο, μαζί με το θείο μου, εκείνος είναι ήδη ΟΝΝΕΔίτης. Στην είσοδο συναντάμε, ένα ψηλό όμορφο νέο. Τον κοιτάζω ντροπαλά και σκέφτομαι, πως όλοι είναι όμορφοι εδώ, καθαρά βλέμματα, καθαρές ματιές, καθαρά πρόσωπα. Ο θείος μου του εξηγεί, ότι του έχω πάρει τα μυαλά και θέλω να γίνω ΟΝΝΕΔίτισα, αλλά είμαι πολύ μικρή, μόλις έχω κλείσει τα δώδεκα και η ΜΑΚΙ δέχεται από 13. Δε θέλω να πάω στη ΜΑΚΙ φωνάζω, άλλωστε δε ξέρω τι είναι, θέλω να γίνω ΟΝΝΕΔίτισα!!! Ο όμορφος με κοιτάει χαμογελώντας και λέει ότι δεν πειράζει, αν το θέλω τόσο πολύ μπορώ να γίνω ΟΝΝΕΔίτισα, αλλά μου τονίζει πως πρέπει πρώτα να διαβάσω πολλά βιβλία και να ενημερωθώ, να μάθω πράγματα για να ξέρω γιατί είμαι ΟΝΝΕΔίτισα. Φεύγω από τα γραφεία πετώντας, είμαι πια ΟΝΝΕΔίτισα!!!!! Ο Αντώνης Σαμαράς, μου έχει κλέψει την καρδιά…

22 Οκτωβρίου 1981
Μία νέα και όμορφη γυναίκα, πελάτισσα στο κατάστημα του πατέρα μου, ψωνίζει για τα παιδιά της. Πιάνει συζήτηση με το μπαμπά μου και μιλάνε για πολιτική. Μόλις φεύγει, ο μπαμπάς μου με φωνάζει και μου λέει, ότι η κυρία είναι στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας και του ζήτησε να με αφήσει να συναντηθώ με τα παιδιά της και με φίλους τους για να φτιάξουμε την ΟΝΝΕΔ Γλυφάδας. Μόλις είδα για πρώτη φορά τη Φάνη Πάλλη Πετραλιά.

9 Μαρτίου 1982
Ιδρύεται η Ο.Ν.ΝΕ.Δ Γλυφάδας, Γενικός γραμματέας ο Πάνος Καμμένος, Αναπληρωτής εγώ, υπεύθυνος ΜΑΚΙ ο Μίλτος Βαρβιτσιώτης, υπεύθυνη κινητοποίησης η Αλεξάνδρα Πάλλη, γραμματέας η Έλενα Τόμπρου και μέλη ο Γιώργος Χιδίρογλου και η Κατερίνα Γεωργακοπούλου. Όλα παιδιά από 13 ως 17 χρονών, οι μικρότεροι από όλα τα τοπικά γραφεία του Λεκανοπεδίου. Όταν γνωριστήκαμε με τον τομεάρχη μας, υπήρχε έκδηλη η απορία του για το αν θα τα καταφέρναμε στις τότε εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες. Εμείς όμως είμαστε ερωτευμένοι με τη ζωή, με την ελευθερία, με τη πατρίδα μας, με τη Δημοκρατία με τη Νέα Δημοκρατία. Για τη Σημαία και το Σταυρό, αν χρειαστεί και στο βουνό, εμείς δεν ξέρουμε ζυγό…

Στα χρόνια που διαβήκανε, μεγαλώσαμε, στελεχώσαμε τη ΜΑΚΙ, τη ΔΑΠ ΝΔΦΚ, το συνδικαλιστικό, την ΟΝΝΕΔ, Νομαρχιακές επιτροπές, γραμματείες και την κεντρική διοίκηση. Εκλεχτήκαμε σε κεντρικές και εκτελεστικές επιτροπές, δημοτικοί και νομαρχιακοί σύμβουλοι, βουλευτές και υπουργοί. Μας δείρανε, μας προπηλακίσανε, μας κυνηγήσανε μας μαχαιρώσανε και μας πυροβολήσανε. Παλέψαμε, αντισταθήκαμε, οργανωθήκαμε, αντεπιτεθήκαμε, αντιδράσαμε, φωνάξαμε και συλληφθήκαμε. Φτιάξαμε ραδιοφωνικό σταθμό και εφημερίδα, ξενυχτούσαμε πάνω από μικρόφωνα, ντουντούκες, προγράμματα και πουλούσαμε Δημοκρατική Πρωτοπορία στην Ομόνοια, στις πλατείες και τους δρόμους. Στήσαμε φεστιβάλ, κοιμόμασταν βράδια ατελείωτα στο υγρό χώμα και στα πούλμαν όταν πηγαίναμε για προεκλογικές εκστρατείες, διαδηλώσεις και επετειακές εκδηλώσεις. Κολλήσαμε ατελείωτες αφίσες ξανά και ξανά μέχρι που δεν είχαμε δύναμη να περπατήσουμε, βάψαμε δρόμους, λεωφόρους και εθνικές οδούς, φτιάξαμε και κρεμάσαμε πανό, γιρλάντες και σημαίες. Παρακολουθήσαμε σεμινάρια και διαβάσαμε βιβλία ατελείωτα για τη δική μας αλλά και την άλλη ιδεολογία, μιλήσαμε σε καφενεία, καφετέριες, γραφεία, συνέδρια, ταβέρνες και δρόμους. Παρήγαμε κοινωνικό έργο, δουλέψαμε σε κοινότητες αποτοξίνωσης, δημιουργήσαμε τράπεζες αίματος, γίναμε οι πρώτοι δωρητές οργάνων, βοηθήσαμε κοινωνικές οργανώσεις, στηρίξαμε τις οργανώσεις ΑΜΕΑ και ατόμων με μεσογειακή αναιμία.Υποστηρίξαμε και γίναμε αδέρφια με τους αντιστασιακούς της Solidarinosc, πήγαμε την ΟΝΝΕΔ στο Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο των Νέων και πήραμε με το σπαθί μας την αντιπροεδρία. Χορέψαμε και τραγουδήσαμε τα τραγούδια της γαλάζιας γενιάς και κάθε φορά που ήμασταν αποκαμωμένοι, στις πρώτες νότες σηκώναμε τις σημαίες ψηλά. Κερδίσαμε και χάσαμε εκλογές φοιτητικές, συνδικαλιστικές, δημοτικές, νομαρχιακές, ευρωπαϊκές και εθνικές. Ήμασταν πάντα εκεί στη χαρά και τη λύπη μαζί, δεμένοι μια γροθιά και όταν κάποιος γονάτιζε ορμούσαμε όλοι μαζί, τον σηκώναμε και πάλι ριχνόμασταν στη μάχη. Είμαστε μια γενιά απαξιωμένη από πολλούς γιατί δε διαδρομίσαμε ποτέ σε βουλευτικά και υπουργικά γραφεία, δε ζητήσαμε ποτέ ρουσφέτια και ήμασταν πάντα παρόντες ακόμα και όταν δεν ήμασταν επιθυμητοί. Βάλαμε στην άκρη τη προσωπική μας ζωή και καταξιωθήκαμε χωρίς καμία βοήθεια σε δουλειές και καριέρες μα πάνω από όλα στη ψυχή και στη καρδιά μας στάλαξε και εδραιώθηκε η ΟΝΝΕΔ. Το καταφύγιο και το λιμάνι μας. Η ζωή και το φως μας. Ήμασταν ερωτευμένοι και απόλυτα δοσμένοι. Η Εμμ. Μπενάκη και Νικηταρά, μας είχε κλέψει την καρδιά…

Σήμερα είμαστε σαραντάρηδες ή πενηντάρηδες και τα παιδιά μας δε πάνε στη Νικηταρά στην καλύτερη περίπτωση πάνε στη Λυκούργου ή δεν πάνε πουθενά. Συχνάζουνε σε καφετέριες, μπιλιάρδα ή κάνουν virtual παρέες στο internet, κάνουν αναρτήσεις στο facebook και διαδηλώνουνε από τον καναπέ τους. Η νεολαία ακούγεται για τις μολότοφ, τα full face, τις κουκούλες, τα σπασίματα και τα καψίματα. Μέσα στο χάος των προσωπικών συμφερόντων, των φερέφωνων, της απαξίωσης, της άνισης μεταχείρισης, της ανυπαρξίας ιδανικών και της ανηθικότητας κάποιος βράδυ, ξαφνικά είδαμε να λάμπει ένα χαμόγελο, μία ματιά με συστολή, με ευγένεια, μια δυναμική χειραψία, ένα ζωηρό παράστημα, μία καλλιεργημένη ύπαρξη. Μετά από χρόνια ένιωσα μία γλύκα και μία ζεστασιά, ένα βλέμμα φωτεινό και σταθερό που έδινε υποσχέσεις για ένα καλύτερο αύριο, για μία νεολαία με ιδανικά, με απαιτήσεις, με θέλω και μπορώ. Μία σταθερή δύναμη που σε έκανε να νοιώθεις ότι θέλεις να ξαναγυρίσεις στη νεολαία, στις θύμησες, στην Εμμ. Μπενάκη και Νικηταρά.

Ο Κώστας Χατζής μας είχε κλέψει την καρδιά …

Κώστα να σαι καλά, μας γύρισες πίσω χρόνια πολλά, μας έκανες να δακρύσουμε, να νοσταλγήσουμε και να επιθυμήσουμε τα χρόνια τα δικά μας, τα παλιά. Μέσα από τη ψυχή μας, ευχόμαστε να πάρεις ότι επιθυμείς, εμείς θα είμαστε εδώ για να βοηθήσουμε σε ότι μπορούμε. Είμαστε δίπλα σου για να κάνεις το όραμα σου για ήθος, μαχητικότητα και ιδεολογία, πραγματικότητα. Σε ευχαριστούμε γιατί σφίγγοντας σου το χέρι, νοιώσαμε για λίγο όπως όταν ήμασταν στην Εμμ. Μπενάκη και Νικηταρά.

Γι άλλη μία φορά, η ΟΝΝΕΔ μας είχε κλέψει την καρδιά……

Η αυτοκράτειρα και η αυλή της

«Δεν σας κρύβω ότι προβληματίστηκα πάρα πολύ αν έπρεπε να έρθω σε αυτό το προσυνέδριο και να καταθέσω τις απόψεις μου. Ο κύκλος της εσωστρέφειας που εντάθηκε την τελευταία εβδομάδα μέσα στη Νέα Δημοκρατία δημιουργεί ένα ιδιαίτερα δυσμενές περιβάλλον για οποιοδήποτε στέλεχος θέλει με καθαρή τη συνείδηση του να συμβάλλει σ’ ένα καλύτερο αύριο, πρωτίστως για τη χώρα και βεβαίως για την παράταξη.»


Από τη Χριστίνα Βασιλάκη


Με αυτή τη φράση ξεκίνησε την παρέμβαση της, η βουλευτής της Α΄ Αθηνών, Ντόρα Μπακογιάννη, στο προ-συνέδριο της Θεσσαλονίκης, δημιουργώντας άλλοθι για την παντελή κομματική & βουλευτική της απουσία στα πλαίσια της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Κανείς δεν την έβαλε στον «πάγκο», μόνη της μπήκε, γιατί απλά δεν είχε σκεφτεί ποτέ το «μετά»! Ένα «μετά», που προφανώς δεν επηρεάζει, όπως έκανε επί Καραμανλή, ένα «μετά», που φυσικά δεν προσδιορίζει γιατί την ξεπερνά…. Ποια «καθαρή συνείδηση» κυρία Μπακογιάννη, αυτή που μας έφερε στο τέλμα ή αυτή που αποκτήσατε μετά την ήττα; Αυτή η κολυμπήθρα, εμβάπτισης ανύπαρκτων αρετών, πρέπει κάποια στιγμή να αδειάσει!!!!

Συνεχίζοντας λέτε «βρίσκομαι όμως εδώ και αναλαμβάνοντας τον κίνδυνο μικρόνοες και επιφανειακοί αναλυτές να διαστρεβλώσουν για μια άλλη φορά και τις προθέσεις και τα λόγια μου, πέντε λεπτά αφού σας μιλήσω.» Κακόμοιρη Ντόρα, που όλοι σε διαβάλουμε και όλοι θέλουμε το κακό σου! Κυρία Μπακογιάννη, μου θυμίζετε κάτι κακομαθημένα πιτσιρίκια, που αφού ανακατέψουν τον κόσμο και δημιουργήσουν τα χίλια-μύρια προβλήματα, κάθονται στη γωνιά τους και το παίζουν αθώα, επιζητώντας τις θωπείες και την επιδοκιμασία των γονέων τους. Η διαφορά είναι πως εσείς μεγαλώσατε και ο μπαμπάς σας δεν μπορεί να τιμωρήσει κανένα για τις δικές σας παραλήψεις και αποτυχίες.

Το τελευταία πράγμα, που περίμενα ποτέ ότι θα αναφέρατε, έστω και για αστείο μέσα στην παρέμβαση σας, είναι οι «πελατειακές σχέσεις», που μνημονεύσατε ως λάθος της προηγούμενης κυβέρνησης. Τρεις φορές, μέσα σε τρεις εβδομάδες, μπροστά στα μάτια όλων μας, έχετε εξάρει με τις πράξεις σας, το μοντέλο αυτό. Στο προ-συνέδριο του Κόμματος, στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, κάνατε αυτοκρατορική άφιξη με συνοδεία σαράντα επτά ατόμων, ήμουν στην πόρτα και τους καταμέτρησα έναν προς έναν, δεδομένου ότι έπρεπε σε ένα κατάμεστο στάδιο, να κρατήσουμε ανοιχτές τις βαριές σιδερένιες πόρτες για να περάσει και ο τελευταίος ακόλουθος, μία ώρα μετά την ώρα έναρξης του προ-συνεδρίου και αρκετά μετά την άφιξη Καραμανλή που πέρασε με μόλις 4 άτομα να τον συνοδεύουν. Πάλι καλά που προλάβατε την ομιλία Σαμαρά! Στη διάσκεψη γυναικών στο Κάραβελ, δεν είχαμε την ίδια τύχη. Μπήκατε πάλι, με πολυπληθή συνοδεία και διακόψατε την ομιλήτρια από βήματος, δείχνοντας την προτίμηση σας, στου βασιλικού τύπου αφίξεις και βέβαια στο αγενές προσδοκώμενο, του τραβώ την προσοχή γιατί είμαι κάποια, αλλά δεν ξέρω ακόμα ποια.

Εχθές, μετά ακριβώς από την ομιλία απεμπόλησης κάθε ευθύνης, φύγατε μαζί με την πολυάριθμη κουστωδία σας, αφήνοντας άναυδο τον επόμενο ομιλητή και το πάνελ των στελεχών να κοιτάει με κατάπληξη. Πιο πολύ από όλους, ντροπιάσατε τον εαυτό σας γιατί απαξιώσατε με το ύφος και το ανύπαρκτο ήθος, τον συναγωνιστή σας και συνεδιεκδικητή της προεδρίας της Νέας Δημοκρατίας, κύριο Ψωμιάδη. Αλήθεια οι άνθρωποι σας, τι σας λένε κυρία Μπακογιάννη; Δε σας τονίζουν, πόσο χάνετε με αυτή τη στάση σας; Δε σας λένε πικρές αλήθειες, ότι δηλαδή, δημιουργείτε μόνο εχθρούς απαξιώνοντας όλα τα μέλη και τον κόσμο της Νέας Δημοκρατίας; Βλέπετε γιατί σας λέμε ότι έχετε πελατειακές σχέσεις; Γιατί αν δεν ήταν, δε θα φοβόντουσαν να σας που ότι η ταπεινοφροσύνη κερδίζει και η έπαρση αποδιώχνει!!!

Αν η Νέα Δημοκρατία, βρίσκεται στην αντιπολίτευση «χτυπημένη και συρρικνωμένη», τότε μεγάλη ευθύνη έχετε και εσείς γιατί είναι σαφές και προφανές, ότι παίξατε και παίζετε μέγα ρόλο σε αυτό. Ως υπουργός, εσκεμμένα δε διαφωνήσατε ποτέ και στην τελική, μπορούσατε να παραιτηθείτε και να αποδείξετε με αυτό, την πρόθεση σας για το γενικότερο καλό της παράταξης και του ελληνικού λαού, τη ρηξικέλευθο άποψη σας για την πρόοδο και την ευημερία. Σας θυμίζει κάτι αυτή η πρακτική; Αν όχι, έχετε επιλεκτική μνήμη…. Εκ των υστέρων, τα μεγάλα λόγια αποσκοπούν σε δικαιολογίες, που δυστυχώς για εσάς δε τις «καταπίνει» κανείς σκεπτόμενος, διεγείρετε δε τα στελέχη σε παρόμοιες κριτικές...

Η Νέα Δημοκρατία, είναι ένα τραίνο που έχει ξεκινήσει και αυξάνει ταχύτητα, με τελικό σταθμό την επόμενη κυβέρνηση. Στην εκκίνηση, έχουν μείνει όλοι όσοι δε μπορούν να παρακολουθήσουν τις εξελίξεις και σε λίγο θα πηδούν από τα παράθυρα, όλοι όσοι δεν αντέχουν την ταχύτητα των αλλαγών. Για την υστεροφημία αλλά και για το χατίρι όλων όσων σας ψήφισαν, είναι δόκιμο να αλλάξετε ρότα και να βοηθήσετε την παράταξη στην εξέλιξη της, αφήνοντας τα προσκόμματα και τις πικρίες. Λέτε ότι έχετε «πληρώσει δυσανάλογα υψηλό τίμημα», προφανώς δεν έχετε καταλάβει για ποιο λόγο, άλλως θα είχατε αλλάξει τακτική από αυτή που ακολουθείτε πιστά τα τελευταία 24 χρόνια και δε σας έχει βγάλει πουθενά. Η έπαρση, ο εγωισμός και η αυτοκρατορική αλαζονεία, πληρώνονται. Αν σας έχει διαφύγει, είμαστε στον 21ο αιώνα και το πολίτευμα της Ελλάδας είναι η προεδρευομένη δημοκρατία. Πουθενά δε αναφέρεται, πως πρέπει ο λαός να ανέχεται ολιγαρχικές στάσεις, τάσεις και απόψεις.

Πάνω από όλα, μου άρεσε η παράγραφος που λέτε ότι «υπήρχαν στελέχη, ακόμη και πρώην υπουργοί, κυρίως στη δεύτερη κυβερνητική μας θητεία, που αν τους άκουγες, θα αναρωτιόσουν αν ανήκαν στο ΚΚΕ ή τη ΝΔ» ή το ΠΑΣΟΚ, θα έλεγα εγώ, γιατί δεν είδα κανέναν άλλο υπουργό, να χρησιμοποιεί για τη θέση του συμβούλου του, στο υπουργείο εξωτερικών, πρώην υπουργό του ΠΑΣΟΚ και να ενστερνίζεται, με αυτό τον τρόπο τις πρακτικές της εθνικής προδοσίας των Ιμίων και του Οτσαλάν. Άλλωστε το είπε και ο πατριάρχης της οικογένειας σας. «Η κυβέρνηση Σημίτη, ήταν άξια, συνετή και έπραξε το καλύτερο για τον Ελληνικό λαό» Λίγο πιο κάτω, αναφέρετε ότι «υπήρξαμε θύματα ιδεολογικής τρομοκρατίας και μας έλεγαν «δεξιούς». Ποιος θα τολμούσε να το πει, αυτό σε εσάς, κυρία Μπακογιάννη; Πριν ή μετά που προσγειώσατε το αεροπλάνο των Σκοπίων με τα διακριτικά της «Μακεδονίας». Πριν ή μετά που αδειοδοτήσατε και επιτρέψετε σε ελληνική αεροπορική εταιρία να προσεγγίζει το αεροδρόμιο στα κατεχόμενα της Κύπρου; Πιστέψτε με κανείς!!!!! Απλά, μας κάνατε να σκύβουμε το κεφάλι, ντροπιασμένοι και να μας βάλουν από παντού και μάλιστα δίκαια. Γι αυτό χάσαμε κυρία Μπακογιάννη, γιατί είσαστε μεγάλο μέρος του προβλήματος, ενός προβλήματος που εξ ορισμού στέρησε την περηφάνια από τους ψηφοφόρους της Νέας Δημοκρατίας και τους έστειλε στην ψεύτικη θαλπωρή είτε του ΠΑΣΟΚ, είτε του ΛΑΟΣ, είτε σπίτια τους χωρίς καμία παρουσία στα εκλογικά δρώμενα.

Μιλάτε μεταξύ άλλων και για «τη δημιουργία ενός μεγάλου κεντροδεξιού, ανοιχτού, δημοκρατικού κόμματος. Ενός κόμματος σύγχρονου, ελκυστικού, πολυτασικού, το οποίο να εκφράζει όλο το εύρος της μεγάλης φιλελεύθερης δημοκρατικής μας παράταξης.» Η πολυφωνία κυρία Μπακογιάννη κάνει καλό, οι πολλές τάσεις κάνουν ανεπανόρθωτο κακό. Αυτό εφαρμόστηκε μέχρι τώρα μέσα στην παράταξη μας, για αυτό και φτάσαμε ως εδώ. Οι φωνές μπορούν να εκφράζονται μέσα στα όργανα και να συντελούν στην ανανέωση και την ισχυροποίηση της δημοκρατίας. Η τάση όμως, είναι μία και εκφράζεται στο ακέραιο, από το Πρόεδρο που εκλέχτηκε για αυτόν ακριβώς το λόγο. Όποιος προσπαθήσει να προωθήσει και να εφαρμόσει, άλλες τάσεις διάφορες από αυτές του ΑΝΤΩΝΗ ΣΑΜΑΡΑ, θα μας βρει μπροστά του. Τελεία και παύλα!

Όσο για αυτό το δακρύβρεχτο «Βεβαίως ο Πρόεδρος κόμματος να επιλέγει τους συμβούλους και συνεργάτες του με οποιαδήποτε μορφή, αλλά δεν μπορεί να διολισθήσουμε προς ένα αρχηγικό μέλλον», ένα έχω να πω. Ισχυρό κόμμα υπήρχε επί Αβέρωφ!! Δομημένο, με άξια στελέχη, με ισχυρή παρέμβαση και ενιαία εικόνα. Με λόγο, με άποψη, με ισχύ που εκφραζόταν από την ομόνοια και την ένωση των στελεχών. Αυτό το κόμμα, δε σας άρεσε γιατί δεν εξυπηρετούσε τις πελατειακές σχέσεις των βουλευτών, παρά τους έβαζε στη θέση τους, ταγούς και υπερασπιστές των συμφερόντων του λαού. Αυτό το κόμμα, συμβάλλατε οικογενειακώς για να διαλυθεί και να αντικατασταθεί από στελέχη που διαδρομίζανε για να αποκτήσουνε την εύνοια, προκειμένου να πετύχουν την ανάδειξη τους μέσα από κυβερνητικές θέσεις, τις οποίες εκμεταλλευόντουσαν προς ίδιο όφελος. Διαλύσατε την ΟΝΝΕΔ γιατί ήταν αυτόνομη και αιχμή του δόρατος του κόμματος. Έχετε τη μερίδα του λέοντος για την κατάντια της παράταξης και τη μέγιστη των ευθυνών για την εικόνα των κυβερνήσεων της Νέας Δημοκρατίας. Σταματήστε επιτέλους να κλαψουρίζετε για το ότι αδικείστε ως κόρη του Κ. Μητσοτάκη. Εκεί ήσασταν όταν όλα αυτά λάμβαναν χώρα. Με τις δικές σας ευλογίες και τις δικές σας παραινέσεις. Είναι γνωστό τοις πάση, ότι καμία απόφαση δεν έβγαινε από το τότε γραφείο του πρωθυπουργού ή του προέδρου της ΝΔ, χωρίς τη δική σας έγκριση. Άλλωστε το γνωστοποιούσατε εσείς σε όλους εμάς, που υπηρετούσαμε το κόμμα.

Τελειώνω με τη φράση σας «Όσοι λοιπόν, αντί να κάνουν τη δουλειά τους και να πηγαίνουν το κόμμα μπροστά, επιμένουν να βλέπουν αντιπάλους εκεί που δεν υπάρχουν και μένουν κολλημένοι στον εσωτερικό μικρόκοσμο δεν προσφέρουν καλή υπηρεσία, ούτε στην παράταξη ούτε στη χώρα.» ΑΦΗΣΤΕ μας λοιπόν να κάνουμε τη δουλειά μας, χωρίς να δημιουργείτε προσκόμματα και προβλήματα. Βοηθήστε την παράταξη ουσιαστικά και ενεργητικά. Σταθείτε στο ύψος των περιστάσεων και επιβεβαιώστε το πολυφορεμένο «είμαι στρατιώτης του κόμματος», που μέχρι τώρα οι «κατέχοντες γνώσιν» μειδιούμε όταν το ακούμε….

Γιατί τόσο μίσος για τους Έλληνες;

Η ΕΛΑΣ του κ. Χρυσοχοΐδη, συλλαμβάνει τώρα και στελέχη του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης! Η προσαγωγή στη ΓΑΔΑ της Χριστίνας Σιδέρη αλλά και δεκάδων άλλων πολιτών, κατοίκων του Αγίου Παντελεήμονα, αναδεικνύει μια αντισυνταγματική, βρώμικη και προβοκατόρικη τακτική, που δεν αρμόζει σε ευρωπαϊκή κυβέρνηση. O tempora o mores ή αλλιώς, ω καιροί ω ήθη.

Οι του ΠΑΣΟΚ επιτίθενται στα συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα των πολιτών, προκειμένου να καταστείλουν τις αντιδράσεις για το εθνοκτόνο νομοσχέδιο για την παροχή «ιθαγένειας» στους λαθρομετανάστες. Στο πλαίσιο αυτό, μετατρέπει την ΕΛΑΣ σε δύναμη πραιτοριανών. «Προληπτικές» προσαγωγές, όχι όμως αριστεριστών και αντιεξουσιαστών, οι οποίοι πλέον συνεργάζονται ανοικτά με τις αρχές και δεν τους ενοχλεί κανείς, αλλά πατριωτών και δεξιών.

Όμως, κατ’ αυτόν τον τρόπο, οι «πράσινοι», εκτός του ότι αποκαλύπτουν τις εθνομηδενιστικές προθέσεις τους, ριζοσπαστικοποιούν τον κόσμο και χαλυβδώνουν τη θέλησή του για αντίσταση στα σχέδια μετατροπής της χώρας μας σε πολυεθνικό σκουπιδοτενεκέ.

Στον Νίκο Χιδίρογλου

Σας προσήγαγαν χθες στη ΓΑΔΑ. Διαπράξατε κάποιο αδίκημα ή μπορούμε να μιλάμε για πολιτικές διώξεις στην Ελλάδα του 2010; Νοθεύει το ΠΑΣΟΚ τους κανόνες του πολιτικού παιχνιδιού;

Η προσαγωγή θεωρήθηκε τυπική, για εξακρίβωση στοιχείων, όπως μας είπαν εκ των υστέρων. Φυσικά, τόσο η συμπεριφορά όσο και οι πράξεις μας δεν είχαν τίποτα το μεμπτό. Για αυτό άλλωστε και όλοι μας αφεθήκαμε ελεύθεροι. Βέβαια, τόσο ο γκανγκστερικός τρόπος της σύλληψής μας όσο και της μεταγωγής μας στη ΓΑΔΑ, δείχνει το δρόμο του εκφοβισμού που ακολουθεί η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, σε όσους αντιτίθενται στα σχέδιά της. Είναι ένα καλά οργανωμένο σχέδιο εξόντωσης των φωνών που αντιδρούν. Για το ΠΑΣΟΚ, πρέπει όλοι εμείς να σωπάσουμε, για να μπορέσουν να κάνουν πράξη τη «νέα τάξη πραγμάτων».

Ας πάρουμε για παράδειγμα μία νέα μητέρα, η οποία επικοινώνησε μαζί μου το πρωί και μου είπε χαρακτηριστικά: «Κυρία Σιδέρη έχετε δίκιο όταν λέτε ότι πρέπει να είμαστε ενεργοί πολίτες, ότι πρέπει να πάψουμε να είμαστε πειθήνια όργανα της κάθε κυβέρνησης και ότι πρέπει να απαιτούμε από τους ηγέτες μας να είναι υπηρέτες των δικών μας συμφερόντων και όχι φορείς των δικών τους, όμως κοιτάξτε τι συνέβη με εσάς, χωρίς να κάνετε απολύτως τίποτα. Ταλαιπωρηθήκατε αρκετές ώρες στη ΓΑΔΑ, χωρίς κανένα λόγο. Είμαι μία νέα μητέρα δύο παιδιών, θέλω και εγώ να βγω στο δρόμο να φωνάξω για τα δικαιώματά μου και για να μη γίνει ποτέ ξανά αυτό που έγινε με εσάς. Αλλά φοβάμαι για το πού θα περάσω τη νύχτα μου ή αν θα γυρίσω σώα και αβλαβής στα δύο ανήλικα παιδιά μου, που δεν κάνουν λεπτό στην κυριολεξία χωρίς τους γονείς τους και ειδικά χωρίς τη μητέρα τους.»

Μέσα από τα λόγια αυτής της γυναίκας, φαίνεται καθαρά ότι το ΠΑΣΟΚ αποσκοπεί στον εκφοβισμό και ναι, με αυτή την έννοια, νοθεύει τους κανόνες του πολιτικού παιγνιδιού. Παραπλανεί με τις δήθεν μοντέρνες μεθόδους της διαβούλευσης, αλλά ουσιαστικά γυρίζει το πολιτικό σκηνικό, πολλά χρόνια πίσω.

Διακρίνετε ως πολίτης αντισυνταγματικές μεθοδεύσεις; Μιλήσατε με δικηγόρους; Θα υποβάλλετε μηνύσεις;

Μιλήσαμε με δικηγόρους από το πρώτο λεπτό. Σκοπός μας είναι να προσφύγουμε ομαδικά στη Δικαιοσύνη. Άλλωστε όλοι «υποφέραμε» από αυτή την αδικαιολόγητη «δίωξη». Ως πολίτης αισθάνθηκα ότι τα συνταγματικά μου δικαιώματα παραβιάστηκαν βάναυσα. Όμως πιστεύω και κάτι άλλο, ότι με νηφαλιότητα και σωστή μεθόδευση, θα έχουμε καλύτερα αποτελέσματα, ώστε οι ιθύνοντες να πάρουν ένα γερό μάθημα Δημοκρατίας.

Η εκδήλωση των κατοίκων του Αγίου Παντελεήμονα, ήταν νόμιμη και μάλιστα με την άδεια της αστυνομίας. Το ΠΑΣΟΚ απαγορεύει το «συναθροίζεσται;».

Έτσι φαίνεται, γιατί αυτή την πρακτική ακολουθεί. Η μεταγωγή μας στη ΓΑΔΑ, ήταν προσχηματική για να μη συμμετάσχουμε στην εκδήλωση των κατοίκων. Φάνηκε και από κάτι άλλο. Την ώρα που βρισκόμασταν στην Αλεξάνδρας, οι αστυνομικοί έλεγαν στον κόσμο που ήταν μαζεμένος στην Πλατεία Αμερικής, ότι δεν πρόκειται να μας αφήσουν ελεύθερους αν δε διαλυθούν. Οι ίδιοι οι κάτοικοι πήραν τηλέφωνο τους συμπολίτες τους, που ήταν μαζί μας και τους το είπαν. Βέβαια η απόφαση ήταν αυθόρμητη, άμεση και σταθερή. Μακάρι να μέναμε στη ΓΑΔΑ ακόμα και ολόκληρο το βράδυ, εκείνοι έπρεπε να παραμείνουν στην εκδήλωση που είχαν προγραμματίσει. Φάνηκε όμως και νωρίτερα όταν συλλαμβάνοντας μία κυρία που η μητέρα της είναι κατάκοιτη, ο κόσμος φώναζε να την αφήσουν ελεύθερη, αλλά ο αστυνομικός διοικητής απέτρεψε τη φωνή της λογικής λέγοντας πως θα τους συλλάβει. Αν δεν είναι αυτό τρομοκρατία, τότε τι είναι;

Ο κ. Χρυσοχοΐδης μετατρέπει την ΕΛΑΣ σε δύναμη πραιτοριανών, με την οφθαλμοφανή συνέργεια της φυσικής της ηγεσίας. Ποιο είναι το μήνυμα που πρέπει να στείλουν οι Έλληνες σε όλους αυτούς; Πώς θα υπερασπιστούμε κατά τη γνώμη σας το πολίτευμά μας;

Η δημοκρατία, θέλει αγώνες και θυσίες. Θέλει ενεργούς, ενημερωμένους και μαχόμενους πολίτες. Θέλει ανθρώπους που νοιάζονται για το γενικό καλό. Θέλει όλους εμάς ενωμένους σε μία γροθιά. Εμείς το μήνυμα το δώσαμε και ήταν ηχηρό. Είμαστε μία παρέα νέων ανθρώπων με αντιπροσώπους από όλα τα ΝΟΜΙΜΑ ΚΟΜΜΑΤΑ και ΦΟΡΕΙΣ. Μία παλέτα απόψεων και ιδεολογιών, συντάχθηκε κάτω από μία κοινή αγάπη ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ. Από το πατριωτικό ΠΑΣΟΚ και το ΣΥΡΙΖΑ, τη Δημοκρατική Αναγέννηση, το ΛΑΟΣ, τους Ανένταχτους, το ΣΤΟΧΟ, την Επιτροπή Εθνικής Σωτηρίας μέχρι τη ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ. Αυτούς συλλάβανε εχθές. Όχι ακροδεξιούς, φασίστες, ρατσιστές και βολεψάκηδες, αλλά ανθρώπους όλων των ιδεολογιών και των κομμάτων. Αν εμείς τα οργανωμένα στελέχη, κάναμε πέρα τις διαφορές μας και σκεπαστήκαμε από το κοινό μας στόχο που είναι το καλό της Ελλάδας, τότε μπορούμε και έχουμε τη δύναμη να προχωρήσουμε μπροστά. Είμαι σίγουρη ότι θα νικήσουμε τα κακώς κείμενα και θα πάμε τη δημοκρατία και την ελευθερία ένα βήμα πιο μπροστά. Όπως λέει και ο Θεοδωράκης λίγο ψηλότερα…

Πώς εξηγείτε την εχθρική στάση του Πανοσιολογιότατου Αρχιμανδρίτη που προΐσταται του ναού του Αγίου Παντελεήμονα, ο οποίος σε μια πρωτοφανή ενέργεια, έκλεισε τη θύρα του ναού για να μην εισέλθετε στο εσωτερικό του;

Δε θέλω να την εξηγήσω γιατί δε με αφορά. Απλά να τον ρωτήσω γιατί τόσο μίσος για εμάς; Γιατί τόσο μίσος για τους Έλληνες; Επιτέλους τι του κάναμε; Οι ερωτήσεις δεν απευθύνονται στο σχήμα του, αλλά στο πρόσωπό του. Αυτό γιατί έχω βαθιά πίστη στη θρησκεία μου και διδάχτηκα από πραγματικά καλούς ανθρώπους που τιμούν το σχήμα τους και βάδισα με την πραγματική διδαχή του «Πίστευε και μη, ερεύνα», που στην ουσία σημαίνει ότι είτε πιστεύεις είτε όχι, πρέπει να ερευνάς. Θα προσθέσω κάτι ακόμα που πιστεύω, το να ερευνάς για το καλό, με τα μάτια, το μυαλό, την ψυχή και τα αυτιά ανοιχτά!!! Για μένα αυτό είναι η ορθόδοξη πίστη και δε θέλω να αλλοιώσω την εμπιστοσύνη μου για ένα κακό παράδειγμα.

Τι μήνυμα στέλνετε ως ενεργή πολίτης στους κυρίους Χρυσοχοΐδη, Βούγια και Οικονόμου;

Να παραιτηθούν, γιατί οι πρακτικές τους έχουν ξεπεραστεί και από τους ηθικούς αλλά και από τους πραγματικούς νόμους. Άλλωστε αποτύχανε και μάλιστα παταγωδώς να μας εκφοβίσουν, αντίθετα θεριέψανε μέσα μας ακόμα περισσότερο τη διάθεση για αγώνα και πάλη. Εύκολα τα βάζεις με ένα ευνουχισμένο λαό που έχεις αλλοιώσει τη ψυχική και πνευματική του δύναμη. Το θέμα είναι ότι μέχρι να το καταφέρουν αυτό, εμείς θα έχουμε καταφέρει να συσπειρώσουμε τον κόσμο κάτω από την ομπρέλα ενός μοναδικού ιδανικού. Του μεγάλου και ωραίου οράματος για μία Ελλάδα καλύτερη, δυνατότερη με αξιοπρέπεια και προοπτική. Οι άξιοι για τις αξίες!!!


http://www.elora.gr/portal/index.php?option=com_content&view=article&id=2003:2010-02-26-12-47-04&catid=9:-&Itemid=13

Από τη Χούντα του ΠΑΣΟΚ στη ΓΑΔΑ

Αυτή είναι μία απλή παράθεση κάποιων γεγονότων, που έλαβαν χώρα εχθές, μέσα στην πρωτεύουσα μίας Δημοκρατικής(;) χώρας , όπου υποτίθεται ότι υπάρχει σεβασμός στον Έλληνα νομοταγή πολίτη και προστασία στη ζωή και τη σωματική του ακεραιότητα. Προσωπικά, θεωρώ, ότι βγήκα κερδισμένη και πολύ πλούσια από τη χθεσινή ημέρα. Είναι αφάνταστα ικανοποιητικό, να ανακαλύπτει κάποιος πράγματα, τα οποία πρέσβευε αλλά δεν είχε ίδια εμπειρία….. Ας πάρουμε λοιπόν, τα πράγματα από την αρχή!

Κέντρο Αθήνας 2,00 μ.μ
Ημέρα γενικής απεργίας και ελάχιστα μέσα μαζικής μεταφοράς λειτουργούν. Μας αποβιβάζουν στις στήλες του Ολυμπίου Διός και με τα πόδια ξεκινάω για να φτάσω κοντά στην Ομόνοια, που είναι χώρος συνάντησης για το επαγγελματικό μου ραντεβού. Περνώντας από το Σύνταγμα και την ώρα που φτάνουν οι πρώτες ομάδες που διαδηλώνουν, ακούω θορύβους από σπασίματα και κοιτώντας στη συμβολή της Σταδίου με την πλατεία, βλέπω για άλλη μία φορά κουκουλοφόρους να πετάνε πέτρες στην αστυνομία!!! Με ταχύτητα αστραπής οι ομαδούλες των παρακρατικών και αναρχικών ανεβαίνουν στο πάνω μέρος και βρίσκονται απέναντι από τον άγνωστο στρατιώτη, έξω από το ξενοδοχείο Grand Bretagne.

Μένω άναυδη, βλέποντας τους να κρατάνε αξίνες, δίχαλα σφυριά και να ξηλώνουνε, στην κυριολεξία, μάρμαρα, κομμάτια ασφάλτου και πεζοδρόμια. Γεμίζανε τα σακίδια που βρίσκονταν στις πλάτες τους και ακολούθως με τα πολεμοφόδια ανά χείρας, τα εκτοξεύανε βροχή προς τους αστυνομικούς που προσπαθούσανε μάταια να προστατευθούν. Άλλες ομαδούλες με full face και κράνη, πετάνε μολότοφ. Μόλις οι αστυνομικοί σπεύδουνε να τους απωθήσουνε, αυτόματα η περιφρούρηση των μπλοκ του ΠΑΜΕ, ΤΩΝ οικολόγων και του ΣΥΝ, ανοίγανε τα κοντάρια και τους ενσωματώνανε στον πυρήνα των διαδηλωτών. Αυτόματα 3-4 διαδηλωτές απόσπονταν από τα μπλοκ, πήγαιναν σε απόσταση αναπνοής από τους αστυνομικούς, τόσο που σχεδόν τα πρόσωπα τους αγγίζανε το ένα το άλλο και ούρλιαζαν βρισιές για τις μανάδες, τις αδερφές και τις γυναίκες τους. Τους αποκαλούσαν αδερφές και τους έλεγαν ότι γ………… Όσοι κρατούσαν ντουντούκες, εν χωρώ, δίνανε το σύνθημα «Έξω οι μπάτσοι από την πορεία»

Σε όλο το μήκος της Πανεπιστημίου, ότι τραπεζάκι και καρέκλα βρισκότανε στην εξωτερική μεριά των καταστημάτων, μαζί με τις ζαρντινιέρες, έχουν σπάσει και έχουν αποκολληθεί τα σιδερένια μέρη τους, τα οποία πετιούνται με μίσος και μανία προς την Αστυνομία και φυσικά προς το κεφάλι κάθε περαστικού που βρίσκεται μπροστά τους. Τα δακρυγόνα και τα καπνογόνα βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη και η ατμόσφαιρα είναι πνιγηρή! Κάδοι αναποδογυρίζονται και οι πρώτες φωτιές μπαίνουν. Τα συνεργία των ξένων ειδησεογραφικών πρακτορείων μαγνητοσκοπούν με πάθος τις σκηνές βίας και απόλυτης αναρχίας.

Τα μάτια μου τρέχουν ποτάμι, το δέρμα μου τσούζει και ο λαιμός μου έχει ξεραθεί, σχεδόν δε μπορώ να αναπνεύσω. Περνάω πίσω από μία διμοιρία των ματ και εκείνη ακριβώς τη στιγμή σκάνε πάνω μου και γύρω μου, κομμάτια από μάρμαρο. Σηκώνω τα χέρια μου για να καλύψω το κεφάλι μου και εκείνη ακριβώς τη στιγμή, νοιώθω ένα χέρι να με τραβάει και μία ασπίδα προστατεύει το δικό μου κεφάλι και αφήνει ακάλυπτο το σώμα ενός «μπάτσου - γουρουνιού», που δέχεται τα μάρμαρα αδιαμαρτύρητα για να με προστατεύσει! Ψελλίζω ένα ευχαριστώ και χώνομαι σε ένα παρακείμενο στενό, μένω για λίγα λεπτά εκεί μέχρι να περάσουν τα παρακρατικά και αναρχικά αληταριά.

Στο ύψος της Πανεπιστημίου και Εμμανουήλ Μπενάκη, βλέπω το πρώτο λεηλατημένο κατάστημα…… Ο κόσμος κοιτάει σαστισμένος και οι ευνοούμενοι του Χρυσοχοίδη αδειάζουν το μαγαζί. Κοιτάζω με απόγνωση την αστυνομία και ένας μου φωνάζει με δύναμη «Αυτή είναι η δημοκρατία μας, δε μας αφήνουν να προστατεύσουμε τους πολίτες» Μένω με το στόμα ανοιχτό από το θάρρος του αστυνομικού, ο οποίος πηγαινοέρχεται, ελέγχει τους άνδρες τους και είναι φανερή η οργή αλλά και η αδυναμία του, μπροστά στις άνωθεν εντολές!

Άγιος Παντελεήμονας 5,00 μ.μ
Μετά από μία ημέρα, ασφυκτικά γεμάτη από δακρυγόνα και καπνογόνα, «μπουκωμένη» και με τα μάτια και το λαιμό μου, ακόμα να τσούζουν, πίνουμε καφεδάκι με φίλους, στην πλατεία του Αγ. Παντελεήμονα, σε παρακείμενη καφετέρια. Μερικά λεπτά αργότερα, λίγα ακόμα παιδιά από τη γειτονιά προστίθενται στην παρέα μας. Είναι φίλοι και μέρες πριν έχουν ζητήσει την παρουσία μας, στη διαμαρτυρία που διοργανώνουν οι κάτοικοι για τις απαράδεκτες συνθήκες της ζωής τους. Είναι μία εκδήλωση νόμιμη και μάλιστα με την άδεια της αστυνομίας.

Την ώρα που χαλαρώνουμε, οι γνωστοί-άγνωστοι αγαπημένοι και προστατευόμενοι του Χρυσοχοίδη, περνάνε ανενόχλητοι και μας φωτογραφίζουν. Εμείς γελάμε, άλλωστε δεν έχουμε τίποτα απολύτως να κρύψουμε. Είμαστε Έλληνες, φορολογούμενοι πολίτες και λανθασμένα πιστεύουμε, πως το κράτος ΟΦΕΙΛΕΙ να μας προστατεύει.

Η παρέα μας αυξάνεται και για να μη δημιουργούμε πρόβλημα, στους επαγγελματίες με το χώρο που πιάνουμε, μεταφερόμαστε στα σκαλιά της εκκλησίας, όπου και συνεχίζουμε τα ανέκδοτα, τα γέλια και τα πειράγματα. Είναι 6,00 μ.μ και είμαστε χαρούμενοι γιατί είναι από τις ελάχιστες φορές, που στην παρέα, έχουμε αντιπροσώπους από όλα τα ΝΟΜΙΜΑ ΚΟΜΜΑΤΑ και ΦΟΡΕΙΣ. Μία παλέτα απόψεων και ιδεολογιών, συντάσσετε κάτω από μία κοινή αγάπη ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ. Από το πατριωτικό ΠΑΣΟΚ και το ΣΥΡΙΖΑ, το ΔΗΚΚΙ, τη Χ.Α, τη Δημοκρατική Αναγέννηση, το ΛΑΟΣ, τους Ανένταχτους, το ΣΤΟΧΟ, την Επιτροπή Εθνικής Σωτηρίας μέχρι τη ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ. Πλήθος κατοίκων έχει βγει στα μπαλκόνια και μοιράζεται το γέλιο, τον ήλιο και τη χαρούμενη ατμόσφαιρα. Τα παιδάκια παίζουν, μία χαριτωμένη ξανθούλα κάνει πατίνια, υπό την επίβλεψη του μπαμπά της. Οι πρώτοι πιστοί προσέρχονται για τη λειτουργία και μας χαιρετάνε, καθώς ανεβαίνουνε τα σκαλιά. Οι περισσότεροι είναι ηλικιωμένοι που δυσκολεύονται να ανέβουν τα λίγα σκαλιά, που τους χωρίζει από τον ιερό χώρο του Ναού. Όλοι μας κοιτάνε, μας ρωτάνε για τη συγκέντρωση και μας λένε πως σε λίγο θα είναι μαζί μας στην πλατεία Αμερικής.

Είμαι καθισμένη, στα πρώτα σκαλιά μαζί με δύο-τρία άτομα από την παρέα και συζητάμε για την οικονομική κατάσταση και την προκλητική εικόνα στο Γερμανικό περιοδικό FOCUS, όταν τέσσερις ένστολοι αστυνομικοί μας πλησιάζουν. Μας κάνουν νόημα να κατέβουμε για να τους μιλήσουμε. Μας ρωτάνε «που θα πάμε μετά από την εκκλησία». Τους απαντάμε στη συγκέντρωση στην πλατεία Αμερικής και επιστρέφουμε στις θέσεις και στην παρέα μας. Στα επόμενα πέντε λεπτά καταφτάνουν και μας περικυκλώνουν δύο διμοιρίες των ΜΑΤ.


Σε δευτερόλεπτα μας έχουν αποκλείσει στα σκαλιά της εκκλησίας. Είμαι ακόμα καθισμένη και κοιτάω με απορία τους αστυνομικούς…… Ο επικεφαλής στην κυριολεξία «γαυγίζει» και ουρλιάζει στους εξίσου απορημένους αστυνομικούς, «να μην αφήσουν κανένα να ξεφύγει». Αναρωτιέμαι αν είμαι εγκληματίας ή αν εν αγνοία μου, έχω διαπράξει κανένα σοβαρό αδίκημα. Ο κόσμος κατεβαίνει στο δρόμο, αφήνει τα μπαλκόνια και έρχεται εκεί μαζί μας. Προσπαθούν να διαπεράσουν την αλυσίδα των ΜΑΤ και να έρθουν δίπλα μας. Ο επικεφαλής για άλλη μία φορά ουρλιάζει «Μην αφήνετε κανένα να μπει, μην αφήνετε κανένα να βγει» Το πλήθος αδημονεί και φωνάζει προς πάσα κατεύθυνση «ντροπή», «αίσχος», «αφήστε τα παιδιά». Στριμώχνεται όλο και περισσότερο στα πεζοδρόμια, κλείνει τους γύρω δρόμους και πιέζει ασφυκτικά τα ΜΑΤ.

Μπροστά μου ακριβώς και σε απόσταση αναπνοής, βλέπω τους αστυνομικούς να κατεβάζουν το κεφάλι, να κουνιούνται ανήσυχα και να κοιτάζουν κάτω. Αισθάνονται αμήχανα ….. Τους κάνω νόημα, με τα μάτια πως δεν πειράζει….. και χαμογελώ! Μας είναι γνωστές οι πρακτικές της χούντας του ΠΑΣΟΚ. Σαν ΟΝΝΕΔίτισα, τις έζησα στο πετσί μου από το 81 μέχρι το 90. Μας προπηλακίζανε, μας δέρνανε, μας πηγαίνανε αυτόφωρα και μας πυροβολούσανε όπως στην Καλαμάτα. Ξέρουμε πως δε φταίνε οι απλοί αστυνομικοί και πως λογοδοτούνε. Το πλήθος έχει αγριέψει και φωνάζει. Πιέζει και σπρώχνει. Ένας από τα ΜΑΤ κρατάει ΜΟΤΟΡΟΛΑ και ρωτάει «ωραία τους αποκλείσαμε, τώρα τι να τους κάνουμε;» ΤΟΤΕ ΑΚΡΙΒΩΣ ΑΚΟΥΜΕ ΚΑΘΑΡΑ ΚΑΙ ΔΥΝΑΤΑ «Να τους προσαγάγετε»

Κοιτιόμαστε με απορία, οι αστυνομικοί είναι ακόμα πιο αμήχανοι και ανήσυχοι. Έχουν αρχίσει και ρωτάνε δυνατά «με ποια κατηγορία», «για ποιο λόγο», «δεν υπάρχει νομιμότητα», «δεν είναι σύννομο», «είναι παράνομο» Ο κόσμος αγριεύει και αρχίζει να σπρώχνει με δύναμη. Ο επικεφαλής ουρλιάζει στη ΜΟΤΟΡΟΛΑ, να του στείλουνε κλούβα και μας καταμετράει σα τα ζώα προς σφαγή. Είμαι ακόμα καθισμένη στα σκαλιά και ξεκινάω τα πρώτα τηλεφωνήματα. Σε δικηγόρους, σε κομματικά στελέχη και σε δημοσιογράφους. Ενημερώνω για την κατάσταση. Τα περισσότερα παιδιά μαζεύονται στο κεφαλόσκαλο και προσπαθούν να βρουν καταφύγιο στην εκκλησία. ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΑ. Κι όμως ο παπάς έχει κλειδώσει την πόρτα του Ιερού Ναού και έχει αφήσει Έλληνες απέξω, αντιμέτωπους με την αστυνομία, χωρίς κανένα λόγο και αιτία. Σε λίγο βγαίνει ο ίδιος και ζητά από τον επικεφαλής να αποκλείσει τις εισόδους του ΝΑΟΥ, για να μην τον ΕΝΟΧΛΟΥΜΕ!!!!!!!

Άλλη μία διμοιρία ΜΑΤ, παίρνει θέση και τώρα βρισκόμαστε κυριολεκτικά σε κλοιό. Λίγα δευτερόλεπτα αργότερα, καταφτάνουν περιπολικά, μοτοσικλετιστές και βαν της αστυνομίας. Οι κάτοικοι είναι έξαλλοι, ουρλιάζουν, χειρονομούν και φωνάζουν συνθήματα κατά της αστυνομίας. Μια κοπέλα φωνάζει στον επικεφαλής να αφήσει μία κυρία η οποία έχει μητέρα, άρρωστη με Αλτσχάιμερ και είναι μόνη της, αλλά εκείνος την κοιτάζει με απαξίωση και της λέει να φύγει για να μη τη συλλάβει…… Τα παιδιά μαζεύονται πάλι στο κεφαλόσκαλο και τραγουδάνε μαζί με τους κατοίκους τον Εθνικό Ύμνο….. Βλέπω δυο νέες κοπέλες απέναντι μου, με δάκρυα να τρέχουν από τα μάτια τους και τα ματ εξακολουθούν και κοιτάζουν χαμηλά και κουνάνε αμήχανα τα πόδια τους…. Οι πόρτες των βαν και των περιπολικών ανοίγουν και για άλλη μία φορά ο επικεφαλής ουρλιάζει «πάρτε τους». Οι αστυνομικοί δε κουνιούνται από τις θέσεις τους………. και ο επικεφαλής ξαναουρλιάζει «ΠΑΡΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΠΑ, ΔΕΝ ΑΚΟΥΤΕ;» Τα ΜΑΤ συνεχίζουν να κοιτάνε αμήχανα …. Ο επικεφαλής διατάζει τη διμοιρία που βρίσκεται στον εξωτερικό κλοιό να παρέμβει, μια και αυτοί που μας κοιτάνε στα μάτια δε μπορούν να μας συλλάβουν και εκείνοι έρχονται δύο-δύο για να πάρουν ένα από εμάς.

Κατάσχουν τις Ελληνικές Σημαίες που είχαμε στοιβαγμένες και δεμένες για τη συγκέντρωση. Αλλά δε θέλουμε να τους κουράσουμε, τις κουβαλάμε εμείς, άλλωστε θεωρούμε τα δικά μας χέρια, πιο κατάλληλα!!!! Μας στοιβάζουν στα βαν και στα περιπολικά, «χωρίς σπρωξίματα» κατ΄ εντολήν... Με συνοδεία μοτοσικλετιστών, σειρήνων και φάρων αναμένων, κατεβαίνουμε σε κομβόι την Αχαρνών στο αντίθετο ρεύμα και με ρυθμούς που θυμίζουν τις καταδιώξεις στην Αμερική φτάνουμε τελικά στη ΓΑΔΑ.

Χρειάστηκαν μερικές ώρες για να μας πάρουν τα στοιχεία, να μας κάνουν σωματική έρευνα και έρευνα στα πράγματα μας για να μας αφήσουν τελικά ελεύθερους, αφού δεν υπήρχε καμία απολύτως κατηγορία γιατί ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΠΑΡΑΝΟΜΙΑ.

Πρέπει να πω ότι όλοι οι αστυνομικοί ήταν ευγενικοί και αμήχανοι και με τα μάτια κατεβασμένα….. Τους ευχαριστούμε και ξέρουμε ότι κάνανε τη δουλειά τους.

Ευχαριστώ ιδιαίτερα τον αστυνομικό που αντέδρασε και είπε ότι είναι παράνομη αυτή η ενέργεια. Τους αστυνομικούς που δεν κινηθήκανε για να μας συλλάβουν. Τον αστυνομικό που κοίταξε αλλού για να «φύγει» ένας ανήλικος. Την αστυνομικό που με το ζόρι, γύρισε τη ματιά της στα πράγματα μου, όταν άδειασα την τσάντα μου για να την ελέγξει. Τους αστυνομικούς που προτιμούσαν να κοιτάνε τα χαρτιά με προσήλωση όταν μας έπαιρναν τα στοιχεία αντί για τα μάτια μας. Τον αστυνομικό που μας είπε ότι προτιμούσε να είναι στη θέση μας, παρά απέναντι μας. Τον αστυνομικό που μας είπε να προσέχουμε τώρα, γιατί «αυτοί» μπορεί να μας την έχουνε στημένη!

Ευχαριστούμε παιδιά, να είσαστε πάντα καλά και ασφαλείς. Λυπάμαι που τσάμπα χάσατε την ώρα σας, όταν τη στιγμή που μας μεταφέρατε ακούγαμε μέσα στα περιπολικά. από τον ασύρματο, για συμπλοκές μεταναστών και ξυλοκόπημα Ελλήνων από Αναρχικούς.

Σημείωση προς τον προϊστάμενο του Ι. Ν. Αγίου Παντελεήμονα Αχαρνών

Δεν πειράζει πατέρα του Ι. Ν. Αγίου Παντελεήμονα Αχαρνών, ευτυχώς έχω μάθει ότι παππάδες υπάρχουν πολλοί αλλά το έθνος χρειάζεται ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΕΣ και από αυτούς υπάρχουν λίγοι…. Ήμουν τυχερή, είχα ένα τέτοιο θεολόγο και έτσι έμαθα να μη δίνω σημασία στους οσφυοκάμπτες, αλλά να υπερασπίζομαι τη θρησκεία μου, που αντιστάθηκε στους Αγαρηνούς και υπερασπίστηκε τους Έλληνες.

Σημείωση προς τον Αρχηγό της Ελληνικής Αστυνομίας και τον Υπουργό ΠΡΟ.ΠΟ

Ξέρουμε ποιος έδωσε την εντολή για την παραβίαση των Συνταγματικών μας Δικαιωμάτων και αυτό δεν πρόκειται να περάσει έτσι απλά. Κύριε Χρυσοχοίδη και κύριε Οικονόμου, απαιτούμε την παραίτηση σας!!!

ΜΑΡΙΕΤΤΑ ΓΙΑΝΝΑΚΟΥ ΚΑΙ ΛΟΙΠΟΙ ΚΑΝΤΕ ΜΑΣ ΤΗ ΧΑΡΗ!

«Η Ν.Δ. δεν προκρίνει κανένα δημοψήφισμα. Θεός φυλάξει! Σε ποια χώρα έγινε δημοψήφισμα για τέτοιο αντικείμενο;» Τάδε έφη Μαριέττα Γιαννάκου, που όπως εξελίσσετε το θέμα, αποτελεί δυστύχημα το ότι είναι επικεφαλής του εύρω-ψηφοδελτίου της Νέας Δημοκρατίας. Φυσικά η κα Γιαννάκου, εκφράζει την προσωπική της άποψη και δεν εκπροσωπεί το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας, πολύ περισσότερο δε για το μεταναστευτικό. Άλλο που δε θέλουν όλοι, να αξιοποιήσουν το "θησαυρό" που τους παρέχει, για να βάλουν βέλη στη φαρέτρα τους, εναντίον της Νέα Δημοκρατίας. Την άποψη και τη θέση του κόμματος, την εκφράζει ο πρόεδρος κος Αντώνης Σαμαράς, ο οποίος έχει δηλώσει απερίφραστα, ότι η Νέα Δημοκρατία είναι κατά του νομοσχεδίου και αν ψηφιστεί, θα καταργηθεί άμεσα όταν η ΝΔ γίνει κυβέρνηση. Η αλήθεια είναι ότι σε καμία χώρα δεν έχει γίνει ποτέ δημοψήφισμα για τέτοιο θέμα, αλλά επίσης είναι και αλήθεια, ότι καμία χώρα δε βρίσκεται στη δυσμενή θέση της Ελλάδας, με σύνορα διάτρητα και μία κυβέρνηση ανεύθυνη και ανεπαρκή. Επίσης ένα άλλο σημείο είναι, ότι ουδέποτε η Νέα Δημοκρατία πήρε θέση κατά του δημοψηφίσματος. Ο ίδιος ο πρόεδρος εξήγησε επαρκώς, ότι για να προβούμε σε δημοψήφισμα, χρειάζεται να το ψηφίσουν τα 3/5 της βουλής, πράγμα ανέφικτο με την ενισχυμένη πλειοψηφία του ΠΑΣΟΚ. Το θέμα έχει παρατραβήξει, με τον κάθε ένα, που πιάνει ένα μικρόφωνο ή ένα στυλό και εκθέτει με τις προσωπικές του απόψεις, ανεπανόρθωτα το κόμμα και τα στελέχη του. Τα ίδια και απαράλλαχτα αφορούν και το Γεράσιμο Γιακουμάτο και τον Προκόπη Παυλόπουλο. Πρέπει όμως και όλοι εμείς, να κατανοήσουμε ότι όλα τα ΜΜΕ, που ουδέποτε προώθησαν το έργο της ΝΔ, βάλουν ακόμα και αυτή τη στιγμή εναντίον της, χρησιμοποιώντας φαιδρούς και γραφικούς για να έχουν τηλεθέαση και μεγάλη ακρόαση ή ανάγνωση. Μία απορία, που έχω να καταθέσω είναι η εξής….. Γιατί κύριοι των ΜΜΕ, δεν καλείτε ή δεν ζητάτε δηλώσεις από τους καθήδην αρμόδιους, που εκπροσωπούν και το κόμμα και θα σας δώσουν με σαφήνεια τις θέσεις τις ΝΔ; Είναι γνωστό της πάσης πως αρμόδιος Γραμματέας Μεταναστευτικής Πολιτικής της Νέας Δημοκρατίας είναι ο κος Θεόδωρος Σολδάτος και ο Υπεύθυνος Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Εσωτερικών και Δημόσιας Διοίκησης της Ν.Δ., βουλευτής Λάρισας κ. Χρήστος Ζώης. Δύο νέοι και αξιόλογοι άνθρωποι με άποψη και γνώσεις που υπερασπίζουν επάξια τις θέσεις τους κόμματος. Αλλά ξέχασα, εσείς δεν επιδιώκεται το σωστό αλλά μόνο αυτό που σας βολεύει και πουλάει.....
Μαριέττα Γιαννάκου και λοιποί, ο Θεός να φυλάξει, εμάς από εσάς....... Αλλά που θα πάει, έχουν γνώση οι φύλακες.